Mezzotint

rollen82 — Tue, 06 Jan 2009 07:59:32 +0000

Mezzotint, to technika druku wklęsłego, która należy do technik suchych, czyli takich, które nie wymagają trawienia. Mezzotint – rysunek wykonuje się gładzikiem na porowatej powierzchni miedzianej płyty, która wcześniej jest równomiernie posiekana specjalnymi narzędziami, tak zwanym chwiejakiem i ruletką. Dzięki wygładzeniu określonych partii płyty uzyskuje się właściwą formę ryciny. Im mocniej zostaną wypolerowane odpowiednie fragmenty, tym dadzą jaśniejszy ton na odbitce, ponieważ przyjmą mniej farby drukarskiej. Wykonane odbitki posiadają subtelne przejścia od czerni do bieli i wyjątkowo miękkie półtony. Mezzotint – to najbardziej malarska ze wszystkich technik graficznych. Druk tą metodą został wynaleziony przez Ludwiga von Siegen w pierwszej połowie siedemnastego wieku. Jego najwcześniej zachowana praca jest z roku tysiąc sześćset czterdziestego drugiego. Praca ta przedstawia portret księżnej Amelii Elizabeth. Największy rozkwit tej techniki nastąpił w Anglii i w Wiedniu pod koniec osiemnastego wieku.

Drypoint

rollen82 — Tue, 06 Jan 2009 07:53:31 +0000

Sucha igła czyli drypoint – polega na wykonaniu rysunku igłą stalową na gładkiej powierzchni płyty metalowej. Igła żłobi w metalu bruzdy, a usunięty z nich metal formuje po obu brzegach rodzaj wiórków, które zatrzymują farbę, która daje w odbitce miękkie tony o aksamitnej czerni. Drypoint jest techniką druku wklęsłego, w której formę drukową tworzy się za pomocą stalowej igły. Stalową igłą tworzy się rowki na wypolerowanej miedzianej, mosiężnej lub cynkowej płycie. Igła prócz rowków pozostawia wystający wiórek, który zatrzymuje farbę. Tak stworzony rysunek daje efekt tak zwanego dymka obok głównej kreski, dzięki czemu na odbitce powstaje efekt szkicu ołówkowego. Po wytworzeniu formy drukowej pokrywa się ją farbą drukarską, a następnie czyści jak w miedziorycie, w następnej kolejności odbija się formę na zwilżonym papierze stosując minimalny nacisk prasy. Matryca ulega szybkiemu zniszczeniu ze względu na ścieranie i rozgniatanie wiórków zatrzymujących farbę, tak więc liczba dobrych odbitek jest niewielka.